Arulvakku

09.08.2019 — Road none traveled

18th Week in Ord. Time, Friday – 9th August 2019 — Gospel: Mt 16,24-28

Road none traveled

These five sayings are of Jesus’ most concentrated ethical teaching, which move from the cost of discipleship in the present to the reward for discipleship at the final judgement. For the evangelist, discipleship is not an abstract ethical program; it is a personal response to the call received from and to the person of Jesus. Just before this section, Jesus explains to his disciples that he has already made his decision to take the road no one ever traveled (16,21), a road completely antithetical to natural human thought (16,22-23). Now Jesus challenges his disciples to make the same decision for themselves personally, i.e., to suffer the consequences of being his disciple. This paragraph that demands the life and death of the disciples follows the preceding paragraph on the life and death of Jesus. Both show the same sequence: decision, suffering, rejection, death and future glory (16,21 & 16,24-28). What is set for the Son of Man in Jerusalem is set for the disciples of the Son of Man in the world.  However, his discipleship is kind and uncoercive, for the condition that underlies is: “If anyone wants“. It involves the free character of the disciple. No one is compelled, but if any one wishes, than he must submit to the condition. Only those who give up their little projects and who surrender their lives to God in imitation of and for the sake of the crucified Jesus will receive the fullness of life, as a gift from God.

இயேசுவின் இந்த ஐந்து கூற்றுகளும் ஒருமுக நோக்கு கொண்ட அறநெறி போதனையாகும். அவை தற்போதுள்ள சீடத்துவ அர்ப்பணத்திலிருந்து இறுதிகாலத் தீர்ப்பின் வெகுமதிக்கு இட்டுச் செல்கின்றன. நற்செய்தியாளரைப் பொறுத்தவரை, சீடத்துவம் என்பது ஒரு கற்பனையான அறநெறி வரையறை அல்ல. இது இயேசுவிடமிருந்து பெறப்பட்ட அழைப்பிற்கான தனிப்பட்ட பதில் மொழியாகும். இப்பகுதிக்கு முந்தைய பகுதியில், இயேசு இதுவரை யாரும் பயணிக்காத பாதையை, அதாவது இயற்கைக்கும் மனித சிந்தனைக்கும் முரணான பாதையை தாம் ஏற்கனவே தேர்ந்து கொண்டதாக அவருடைய சீடர்களுக்கு விளக்குகிறார். இப்போது இயேசு தனிப்பட்ட முறையில் அதே முடிவை எடுக்க, அதாவது அவருடைய சீடராக இருப்பதன் விளைவுகளை அனுபவிக்க, அவர்களுக்கு சவால்கள் வைக்கின்றார். சீடர்களின் வாழ்வையும் மரணத்தையும் அர்ப்பணிக்கக் கோரும் இப்பகுதி, வாழ்வு, மரணம் இவற்றின் மூலம் தம்மையே அர்ப்பணிக்கத் துணிந்த இயேசுவினை குறிக்கும் முந்தைய பகுதியை பின்பற்றுகிறது. இரண்டு பகுதிகளும் – தெரிவு செய்தல், துன்புறல், நிராகரித்தல், மரணித்தல் மற்றும் எதிர்காலத்தில் மகிமையுறல் ஆகியவற்றில் ஒன்றுக்கொன்று தொடர்புடையதாக இருக்கின்றன. எருசலேமில் மானிட மகனுக்கு நிகழவிருந்தவை, இவ்வுலகில் மானிட மகனின் சீடர்களாக இருப்போருக்கும் ஏற்படுத்தப்பட்டுள்ளது. இருப்பினும் அவரது சீடத்துவம் கருணையுள்ளது, நிபந்தனையற்றது. இங்கு குறிப்பிடப்பட்டுள்ள ஒரே நிபந்தனை, “யாராவது விரும்பினால்”. இது சீடனின் தனிப்பட்ட சுதந்திரத்தை உள்ளடக்கியது. யாரும் கட்டாயப்படுத்தப்படுவதில்லை; ஆனால் யாராவது விரும்பினால் அவர் இந்த நிபந்தனைக்கு அடிபணிய வேண்டும். தங்களின் சிறிய திட்டங்களை கைவிட்டுவிட்டு, சிலுவையில் அறையப்பட்ட இயேசுவின் நிமித்தம், அவரைப் பின்பற்றி தங்கள் வாழ்க்கையை கடவுளிடம் அர்ப்பணித்தவர்கள் மட்டுமே, கடவுளின் பரிசான வாழ்க்கையின் முழுமையை அடைவார்கள்.