21.04.2019 — Seeing is believing

Posted under Reflections on April 17th, 2019 by

*Easter Sunday – 21st April 2019 — Gospel: Jn 20,1-9 *
*Seeing is believing *
The Gospel tells of the experience of the first “witness” of resurrection. Each of the three disciples have something to do with their vision. First comes Mary Magdalene, who is shocked to discover that the stone has been rolled from the entrance. She imagines that someone – Roman soldiers, religious officials, grave robbers – must have rolled back the stone and carried of his corpse. Then comes Peter, even though he comes late, was allowed to enter the tomb respectfully. He saw the linen wrappings lying on one side and the cloth that covered Jesus head rolled up by itself in another place. Lastly comes the beloved disciple, who was energetic to reach fast and first. He waited to go into the tomb and “he saw and believed”. What was proclaimed to them, what they had read and heard in the Scriptures, they experience now, yet they did not understand, because they have difference in their perception. Here, seeing means much more than physical sight. In truly seeing, the beloved disciple, was led to believe. While all were enthusiastic about their personal experience, the beloved disciple alone sees the evidence and comes to believe in the resurrection.
உயிர்த்தெழுதலின் முதற் சாட்சி அனுபவத்தை நற்செய்தி எடுத்துக் கூறுகின்றது. மூன்று சீடர்களும் தங்களுடைய தனிப்பட்ட அனுபவங்களை வெளிப்படுத்துகின்றனர். முதலாவதாக வருபவர் மரிய மதலேனாள். இவர் கல்லறையின் நுழைவாயிலில் இருந்த கல் புரட்டியிருப்பதைக் கண்டு அதிர்ச்சியடைந்தார். உரோமானிய வீரர்கள், மத அதிகாரிகள், கல்லறை திருடர்கள் – இவர்களில் ஒரு கூட்டம் கல்லை புரட்டிப்போட்டு அவரது உடலை எடுத்துச் சென்றிருக்கலாம் என்று அவர் கற்பனை செய்கின்றார். அடுத்தவர் பேதுரு, இச்செய்தியைக் கேட்டதும் ஓடிவருகின்றார். மூவரின் ஓட்டத்தில் கடைசியாக வந்தாலும் மரியாதையின் நிமித்தம் முதலாவதாக அவரைக் கல்லறைக்குள் சென்று பார்க்க அனுமதிக்கின்றனர். ஒரு புறம் துணிகளும் மற்றொரு இடத்தில் தலையில் மூடியிருந்த துணி சுருட்டியும் இருந்ததைக் கண்டார். இறுதியாக, அன்புச் சீடர் வருகிறார். அவர் கல்லறைக்கு எல்லோர் முன்பாகவும் சென்று காத்திருக்கிறார். பின்பு கண்டதை நம்பினார். இம்மூவருக்கும் என்ன அறிவிக்கப்பட்டதோ, மறைநூலிலிருந்து என்ன வாசித்தார்களோ, கேள்விப்பட்டார்களோ அதையே அவர்கள் அனுபவித்தார்கள்; ஆனால் அவற்றைப் புரிந்து கொள்ளவில்லை. காரணம் அவர்களுடைய பார்வை வேறுபட்டதாக இருந்தது. இங்கு பார்ப்பது என்பது உடலின் பார்வை மட்டுமல்ல. ஆழமாய் கண்ட அன்புச் சீடர் உடனே நம்பினார். மூவரும் தங்களின் சொந்த அனுபவங்களைப் பற்றி ஆர்வமாய் இருந்தாலும், அன்புச் சீடர் மட்டுமே ஆதாரங்களைக் கண்டறிந்து உயிர்த்தெழுதலை நம்புகின்றார்.

20.04.2019 — Strengthened to Proclaim

Posted under Reflections on April 16th, 2019 by

*Saturday Vigil – 20th April 2019 — Gospel: Mt 28,1-10*
*Strengthened to Proclaim*
When the two Mary’s return to the tomb as daylight dawns on Sunday, there is a great earthquake. An angel descends and rolls back the stone from the tomb. The Roman soldiers who witnessed this were faint in terror. The magnitude of the earthquake rocks the very foundations of the earth. Its impact is not destructive, but life-creating and hope-inducing. The earthquake points to the world-changing and earth shattering implications of the resurrection of Israel’s messiah. God acts and we are afraid: afraid of his power, afraid of the upheaval it causes, or afraid because we simply can’t comprehend his ways. The resurrection was like that. In contrast to the deadening fear of the guards, the angel strengthens the believing women saying, “Do not be afraid.” The women having shed their fear took up the task of proclaiming the good news of resurrection. It is in moving out of this innate fear that they encounter the risen Jesus. Like the angel, through his physical manifestation Jesus strengthens them not to be afraid. He too encourages them on their mission as the first witnesses and evangelizers of his resurrection.
ஞாயிற்றுக்கிழமை விடியற்காலையில் இரண்டு மரியாள்களும் கல்லறைக்குத் திரும்பிய போது பெரும் பூகம்பம் நிலவியது. வானத்திலிருந்து வந்த தூதர் ஒருவர் கல்லறையிலிருந்த கல்லைப் புரட்டிப்போட்டார். இதைக் கண்ட உரோமை வீரர்கள் பயத்தில் மயங்கிப்போனார்கள். பூகம்பத்தின் வீரியம் பூமியின் அடித்தளங்களை உடைத்தெடுக்கிறது. அதன் தாக்கம் அழிவல்ல, மாறாக வாழ்க்கை உருவாக்கமும் நம்பிக்கையின் தூண்டுதலாகும். எனவே, இப்பூகம்பம் இந்த உலகமாற்றத்தையும் இஸ்ராயேலின் மெசியா உயிர்த்தெழும் தாக்கத்தையும் குறிக்கிறது. கடவுள் செயல்படுகிறார், அதனால் நாம் அஞ்சுகின்றோம். அவருடைய வல்லமைக்கு அஞ்சுகின்றோம். அதன் கிளர்ச்சிக்கு அஞ்சுகின்றோம் அல்லது நாம் கடவுளின் வழிகளைப் புரிந்து கொள்ள முடியாமல் அஞ்சுகின்றோம். உயிர்த்தெழுதலும் அப்படியே. காவலர்களின் மரண பயத்திற்கு முரணாக வானதூதர் விசுவாசமுள்ள பெண்களை “அஞ்சாதீர்” என்று உறுதிப்படுத்துகின்றார். இதனால், அப்பெண்கள் அச்சத்தினை களைந்து உயிர்த்தெழுதலின் நற்செய்தி அறிவிப்பவர்களாக மாறினர். அவர்கள் தங்களுடைய உள்ளார்ந்த அச்சத்திலிருந்து வெளியேறியதால் உயிர்த்த இயேசுவை சந்தித்தனர். வானதூதரைப் போன்று உயிர்த்த உடலுடன் தம்மை வெளிப்படுத்திய இயேசுவும் அவர்களை அஞ்சாதீர்கள் என்று உறுதிப்படுத்தினார். மீண்டும் அவர்களை உயிர்த்தெழுதலின் முதல் சாட்சிகளாகவும் நற்செய்தி அறிவிக்கும் பணியாளர்களாகவும் அவர் ஊக்குவித்தார்.

1 2 3 1,695