Arulvakku

23.02.2019 — Suffering is a foretaste of His Glory

Posted under Reflections on February 22nd, 2019 by

*6th Week in Ord. Time, Saturday – 23rd February 2019 — Gospel: Mark 9,2-13*
*Suffering is a foretaste of His Glory*
Jesus’ intimate relationship with God is manifested personally to Peter, James and John in a dramatic fashion on the mountain. As Moses went up to Mount Sinai to encounter God, and Elijah went to that same mountain to hear God’s whispering yet transforming voice, Jesus ascends a high mountain with his closest disciples for a divine manifestation. He offers them a fleeting glimpse and encouraging insight into the fullness of the divine majesty veiled by his humanity. This transfiguration of Jesus occurs immediately after Jesus began to teach his disciples about the cost of discipleship. As Jesus leads them to the cross, he presents Elijah and Moses to them and offers a foretaste of his glory which he will enter through his death and resurrection. Elijah and Moses anticipated the way of the cross through their difficult lives of hearing and obeying God’s will. These two central figures of the OT prepared the way of Jesus in the long drama of the world’s salvation. The revelation of the glorified Jesus with Moses and Elijah also anticipates the glory that Peter, James and John will experience if they walk the way of his cross.
இறைவனோடு இயேசு கொண்டிருந்த நெருங்கிய உறவு பேதுரு, யாக்கோபு, யோவான் ஆகியோருக்கு உயர்ந்த மலையில் வியத்தகு முறையில் வெளிப்படுத்தப்பட்டது. மோசே இறைவனைச் சந்திப்பதற்காக சீனாய் மலைக்குச் சென்றார்; அதே மலையில் எலியா இறைவனின் உருமாற்றும் குரலை மெல்லிய ஒலியாகக் கேட்டார். இயேசுவும் தம்முடைய நெருங்கிய சீடர்களுடன் இறைவனின் தனிப்பட்ட அனுபவத்திற்காக ஓர் உயர்ந்த மலைக்குச் சென்றார். அங்கே அவர்களுக்கு மின்னல் பார்வையில் இயேசுவின் மனிதத்தில் மறைந்து நிற்கும் தெய்வீக முழுமையைப் பற்றிய நுண்ணறிவு ஊக்கத்துடன் அருளப்படுகிறது. இந்த உருமாற்ற நிகழ்வு இயேசு தம் சீடர்களுக்கு சீடத்துவத்தைப் பற்றி கற்பிக்க ஆரம்பித்த உடனே ஏற்படுகிறது. அங்கே எலியாவையும் மோசேயையும் அவர்களுக்கு காண்பித்து சிலுவையின் வழியில் இறப்பிற்குப்பின் கிடைக்கும் உயிர்ப்பின் மகிமையை அவர்களுக்கு முன்சுவையாக வழங்குகின்றார். எலியாவும் மோசேவும் இறைச்சித்தத்தைக் கேட்டு கீழ்ப்படிந்து வாழ்ந்த கடினமான சிலுவை வாழ்வை இங்கு முன் உரைக்கின்றார்கள். இவ்வாறு இந்த இரண்டு பழைய எற்பாட்டு கதாநாயகர்களும் உலக மீட்பின் நீண்ட வரலாற்றிற்கு இயேசுவை ஆயத்தம் செய்தார்கள். மகிமைப்படுத்தப்பட்ட இயேசுவோடு உறவாடிய மோசே, எலியா ஆகிய மூவரின் வெளிப்பாடு பேதுரு, யாக்கோபு, யோவான் ஆகிய மூவருக்கும் சிலுவையின் வழியில் அவர்கள் நடந்தால் மகிமையை அனுபவிக்கலாம் என்ற எதிர்நோக்கையும் சுட்டிக் காட்டுகின்றது.

22.02.2019 — Church on a Rocky Foundation

Posted under Reflections on February 20th, 2019 by

*6th Week in Ord. Time, Friday – 22nd February 2019 — Gospel: Matthew 16,13-19*
*Church on a Rocky foundation *
There is now a clear distinction and a distance between Jesus opponents and his closest disciples. Matthew distinguishes between the communities of his opponents, which throughout the gospel are called “their synagogues”, and the community of the Jewish followers of Jesus, which he calls the “Church” (*ekklesia*). Now that Simon Peter has announced who Jesus is, Jesus declares who Peter is. Jesus gives him a new name ‘*Petros’* meaning rock, which in effect, bestows upon him a new identity. Jesus affirms that Peter himself is the rock, the sturdy foundation upon which He will construct his Church. As a wise builder and as he has already declared, Jesus wishes to construct his house on this rock (7,24-25). Through Peter’s preaching and leadership within the Church, he will lead people into God’s kingdom. A similar image occurs in Isaiah, where a certain Eliakim is made “master of the household” and given “the keys of the house of David” with the authority to open and shut the gates for those seeking entry into the palace (Is 22,22). As the keeper of the keys, Peter is made the master of Jesus’ household, with the privilege of welcoming people into the Church. With such a firm foundation, the Church will not crumble or fall despite the fiercest of opposition.
இயேசுவின் நெருங்கிய சீடர்கள் மற்றும் எதிரிகள் இடையே ஒரு தெளிவான வேறுபாடும் இடைவெளியும் உள்ளதை மத்தேயு நற்செய்தியில் நாம் காணலாம். நற்செய்தியாளர் எதிரிகளை “அவர்களுடைய தொழுகைக்கூடங்களில்” என்றும், இயேசுவைப் பின்பற்றும் யூதர்களை “திருச்சபை” என்றும் அடையாளப்படுத்துகின்றார். சீமோன் பேதுரு இயேசுவை யார் என்று அறிவித்ததால், இயேசுவும் பேதுரு யார் என்று அறிவிக்கின்றார். இயேசு அவருக்கு ‘பேதுரு’ அதாவது ‘பாறை’ என்ற புதிய பெயரைச் சூட்டி, புதிய அடையாளத்தை அருளுகின்றார். பாறையான பேதுருவே திருச்சபையை கட்டியெழுப்பும் உறுதியான அடித்தளம் என இயேசு இங்கே உறுதிப்படுத்துகின்றார். இயேசு போதித்த சிறந்த கட்டடப் பணியளாரைப் போன்று உறுதியான இப்பாறையில் தனது திருச்சபையையும் எழுப்ப விரும்புகின்றார். பேதுரு தம் போதனையாலும் தலைமைப் பண்புகளாலும் திருச்சபையின் மக்களை இறையாட்சிக்கு வழிநடத்துவார். இதே போன்ற வர்ணனை ஏசாயா நூலில் இடம்பெறுகின்றது. ஆண்டவர் எலியாக்கிமை “வீட்டின் தலைவனாகவும்”, “தாவீது குடும்பத்தின் திறவுகோலை” அவரிடம் கொடுத்து அரண்மனையை திறக்கவும் பூட்டவும் உள்ளே நுழைய விரும்புவோருக்கு அனுமதியளிக்கவும் அதிகாரம் அளிக்கின்றார். இயேசுவின் விண்ணக வீட்டின் திறவுகோலைக் கொண்ட தலைவனாம் பேதுரு திருச்சபைக்குள் மக்களை வரவேற்கும் பாக்கியத்தைப் பெற்றிருக்கின்றார். இத்தகைய உறுதியான அடித்தளம் கொண்ட திருச்சபை எதிர்ப்புகளிலும் சர்ச்சைகளிலும் வீழ்ச்சியுறாது.

1 2 3 1,667