11.09.2019 — Blessedness of being poor

23rd Week in Ord. Time, Wednesday – 11th September 2019 — Gospel: Lk 6,20-26

Blessedness of being Poor

In today’s gospel, the woes (6,24-26) form the natural correlative to the beatitudes (6,20-23). The woes together with beatitudes make a mockery of the world’s values. They exalt what the world despises and reject what the world admires. They pronounce a surprising verdict on qualities and states which men have universally regarded as desirable. The key distinction here is between the ‘poor’ and the ‘rich’. The other expressions function as illustrations. The ‘poor’ are hungry, they weep, and they are hated, excluded, reviled and defamed. By contrast, the ‘rich’ have their fill now, laugh now, and are spoken well of now. Their consolation is limited to the present. In future they will be hungry, mourn and weep. The key to understand the ‘poor’ is found in Jesus’ first use of it in the synagogue. He presents himself as anointed by the Spirit ‘to bring good news to the poor’ (Lk 4,18). Characters like Zechariah, Elizabeth, Mary, The Shepherds, Simeon and many others who were healed physically by Jesus, were really poor. They experienced blessedness through the intervention of God and Jesus. These poor people who received the good news of the kingdom recognize their total dependence on God, cry to him in their distress, and are committed to obey God’s will.

இன்றைய நற்செய்தியில் கேடுகள் (6,24-26) இயற்கையாகவே பேறுபெற்றவைகளோடு (6,20-23) தொடர்பு ஏற்படுத்தியுள்ளதை அறிகிறோம். கேடுகள் பேறுபெற்றவைகளோடு இணைந்து உலக மதிப்பீடுகளை கேலி செய்கின்றன. உலகம் இகழ்வதை அவை தூக்கிப்பிடிக்கின்றன, உலகம் போற்றுவதை அவை நிராகரிக்கின்றன. உலகளவில் எல்லா மக்களும் விரும்பத்தக்கதாக கருதும் குணநலன்கள் மற்றும் மனித நிலைகள் குறித்த ஆச்சரியமான தீர்ப்பை இப்பண்புகள் எடுத்துரைக்கின்றன. இங்கு முக்கிய வேறுபாடு “ஏழைகள்” மற்றும்  “பணக்காரர்களை” உள்ளடக்கியது. மற்ற வெளிப்பாடுகள் விளக்கப்படங்களாக செயல்படுகின்றன. “ஏழைகள்” பசியுடன் இருக்கிறார்கள்; அவர்கள் அழுகிறார்கள், வெறுக்கப்படுகிறார்கள், விலக்கப்படுகிறார்கள், அவதூறு செய்யப்படுகிறார்கள், தூற்றப்படுகிறார்கள். இதற்கு நேர்மாறாக, “பணக்காரர்கள்” இப்போது நிறைவாக்கப்படுகிறார்கள்; அவர்கள் சிரிக்கிறார்கள், நன்றாகப் பேசப்படுகிறார்கள். நிகழ்காலத்தில் அவர்கள் ஆறுதல் அடைந்தாலும், எதிர்காலத்தில் அவர்கள் பசியுடன் இருப்பார்கள், துக்கப்படுவார்கள், அழுவார்கள். “ஏழைகளை” புரிந்து கொள்வதற்கான திறவுகோல் இயேசு முதன் முதலில் தொழுகைக்கூடத்தில் வெளிப்படுத்திய இறைவார்த்தையாகும். ஆவியால் அருட்பொழிவு செய்யப்பட்டவரான அவர் தன்னை “ஏழைகளுக்கு நற்செய்தியை அறிவிப்பவராக” முன்வைக்கிறார் (லூக் 4,18). செக்கரியா, எலிசபெத், மரியாள், இடையர்கள், சிமியோன் மற்றும் இயேசுவால் உடல் ரீதியாக குணமடைந்த பல கதாப்பாத்திரங்கள் உண்மையில் ஏழையர்களே. கடவுள் மற்றும் இயேசுவின் தலையீட்டின் மூலம் இவர்கள் ஆசீர்வாதத்தை அனுபவித்தனர். இறையாட்சி பற்றிய நற்செய்தியை பெற்றுக் கொண்டுள்ள இந்த ஏழைகள், கடவுளை முழுமையாக நம்பியிருக்கின்றனர், துயரத்தில் அவரிடம் அழுகிறார்கள், இறைசித்தத்திற்கு கீழ்ப்படிய உறுதிபூண்டுள்ளனர்.