22.08.2019 — Wedding garment

Posted under Reflections on August 21st, 2019 by

20th Week in Ord. Time, Thursday – 22nd August 2019 — Gospel: Mt 22,1-14

Wedding garment

The marriage feast was a well-known Jewish image expressing joy in the last days. The NT often uses the table-fellowship or a marriage feast as a symbol of God’s fellowship with humanity in heaven (Mt 25,10; Rev 19,7-9). The motifs of father and son, the sending of two groups of servants, the murder of the servants, the punishment of the murderers, and the transfer of some privilege to a new group, these information’s link this parable to the preceding parable of the tenants (21,33-46). In this narration, the process of salvation history and the situation of the church come to the fore front. The two group of servants are probably not the former and later prophets (as in 21,34-36), but rather the prophets of OT and the apostles of the NT. At first invitation, God’s gracious call to the banquet and Israel’s violent rejection of the messengers convey the sad history of salvation. God’s patience with Israel is underscored by the second invitation. The second group of servants, i.e., the apostles, also undergo the violent fate of the prophets at the hands of Israel. The wedding garment symbolizes a life of justice, a life lived in keeping with God’s call and His will. One fool has come into banquet with dirty, rumpled clothing, symbolizing a life that has undergone no basic change, a life that has not produced fruits worthy of repentance. Though the salvation is offered freely, yet it demands a positive and active response that should fit-in well with the noble nature of the gift offered.

திருமண விருந்து என்பது இறுதி நாட்களின் மகிழ்ச்சியை வெளிப்படுத்தும் மிகவும் பிரபலமான ஒரு யூத உருவகமாகும். புதிய ஏற்பாட்டில் விண்ணுலகில் மனுக்குலத்துடன் கடவுள் ஏற்படுத்தும் தோழமையின் அடையாளமாக திருமண விருந்து பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது (மத் 25,10; திவெ 19,7-9). இந்த உவமையில் காணும் தந்தை, மகன் இருவரின் நோக்கங்கள், பணியாளர்களை இருமுறை குழுக்களாக அனுப்புதல், பணியாளர்களைக் கொல்வது, கொலைக்காரர்களுக்கு தண்டனை வழங்குவது மற்றும் புதிய குழுவிற்கு சில சலுகைகளை மாற்றித் தருவது போன்ற தகவல்கள் முந்தைய உவமையான கொடிய குத்தகைக்காரர் உவமையுடன் (21,33-46) தொடர்புபடுத்துகிறது. இவ்வர்ணனையில் மீட்பின் வரலாறும் மற்றும் திருச்சபையின் நிலவரமும் மேலோட்டமாய் தெரிகிறது. இரண்டு குழு பணியாளர்களும் பழைய மற்றும் புதிய இறைவாக்கினர்களை குறிக்கவில்லை; மாறாக பழைய ஏற்பாட்டு இறைவாக்கினர்களையும் புதிய ஏற்பாட்டு அப்போஸ்தலர்களையும் குறிக்கின்றார்கள். முதல் அழைப்பில், விருந்துக்கான கடவுளின் கருணை அழைப்பும் மற்றும் இஸ்ரரேயலரின் வன்முறையான நிராகரிப்பும் மீட்பின் சோகமான வரலாற்றை வெளிப்படுத்துகிறது. இஸ்ரேயலுடன் கடவுள் கொள்ளும் பொறுமை இரண்டாவது அழைப்பாக அடிக்கோடிட்டுக் காட்டப்படுகிறது. இரண்டாவது குழு பணியாளர்களான, அப்போஸ்தலர்களும் இறைவாக்கினர்களைப் போல இஸ்ரயேலின் கைகளில் வன்முறையான முடிவை அனுபவிக்கிறார்கள். திருமண ஆடை என்பது கடவுளின் அழைப்பிற்கும் விருப்பத்திற்கும் எற்ப வாழ்ந்த ஒரு வாழ்க்கை, அதாவது, நீதிக்கான வாழ்க்கையை குறிக்கிறது. அந்த விருந்திற்கு ஒரு முட்டாள் அழுக்கான, கசங்கிய ஆடைகளுடன் வந்துள்ளான். இது அடிப்படை மாற்றங்களுக்கு உட்படாத வாழ்க்கை, அதாவது, மனந்திரும்புதலுக்கு வழிவகுக்காத வாழ்க்கையை குறிக்கிறது. மீட்பு இலவசமாக வழங்கப்பட்டாலும், வழங்கப்படும் உன்னதக் கொடைக்கு ஏற்ப ஒருவரின் நேர்மறையான மற்றும் சுறுசுறுப்பான பதில்மொழியை மீட்பின் அழைப்பு எதிர்நோக்குகிறது.

21.08.2019 — Reversal surprises

Posted under Reflections on August 20th, 2019 by

20th Week in Ord. Time, Wednesday – 21stAugust 2019 — Gospel: Mt 20,1-16

Reversal surprises

Mt 19,30 serves as a transition to today’s parable of the labourers in the vineyard (20,1-16), and its two halves becomes a reversal conclusion in the last verse (20,16). The emphasis on the parable is the equal treatment God freely bestows on all, an emphasis which does not fit Matthew’s concern about eschatological reversal and the reward of the poor in 19,30 and 20,16.  Actually, Matthew’s interest is focused on the first and last groups (19,30 and 20,16), which supply the contrast. The reversal-theme is sounded in the command to pay the last first, though the main reason for the reversal here is to allow the first group to learn about the payment given to the last group and thus to build up their hopes. The lord’s generosity, which is a pleasant surprise to the last group, becomes a cruel disappointment to the first group. The grumblers harbor envy because the lord is generous towards those who don’t merit. His generosity is an expression of a gracious freedom, not a malicious unpredictability, while their complaints are an expression of their lovelessness. God’s justice bestows mercy on the unfortunate and rejects the proud claims of merit (Mt 8,11-12). This reminds of Paul’s teaching on God’s saving justice and sovereign free choice (Rom 9,14-18).  Those who think they can calculate exactly how God must act are in for a surprise.  

மத்தேயு 19,30ன் தொடர்ச்சியாக திராட்சைத் தோட்டத் தொழிலாளர்களின் (20,1-16) இன்றைய உவமை அமைந்துள்ளது. மேலும் அதன் இரண்டு பகுதிகளும் தலைகீழ் முடிவுகளாக இறுதி வசனத்தில் அமைந்துள்ளன. இவ்வுவமை முக்கியமாக வலியுறுத்துவது, கடவுள் அனைவரையும் சுதந்திரமாகவும் சரிசமமாகவும் நடத்துகின்றார் என்பதே. இக்கருத்து மேற்கூறிய 19,30 மற்றும் 20,16 வசனங்களில்;, மத்தேயு வெளிப்படுத்த விரும்பும் நிறைவுகாலத்தின் தலைகீழ் மாற்றங்களோடும் மற்றும் ஏழைகளுக்கான வெகுமதியோடும் மிகவும் பொருந்தாத ஒன்றாகும். உண்மையில் மத்தேயுவின் ஆர்வம், முரண்பாட்டை முன்னிறுத்தும் முதல் மற்றும் கடைசி குழுக்களில் (19,30 மற்றும் 20,16) கவனம் செலுத்துகிறது. கடைசியானோருக்கு முதலில் கூலித்தொகையை செலுத்த வேண்டும் என்ற கட்டளையிலிருந்து இந்த தலைகீழ் மாற்றங்கள் நிகழத் தொடங்கின. இருப்பினும் இங்கே தலைகீழ் மாற்றங்களை அனுமதிப்பதற்கான முக்கிய காரணம், முதல் குழு கடைசி குழுவிற்கு வழங்கப்பட்ட கட்டணத்தைப் பற்றி அறிந்து கொள்ள வேண்டும் என்பதால்; இது அவர்களின் எதிர்பார்ப்பை அதிகரிக்கின்றது. நிலக்கிழாரின் தாராள மனப்பான்மை கடைசி குழுவிற்கு ஒரு மகிழ்ச்சியான ஆச்சரியமாக இருக்கின்றது; முதல் குழுவிற்கோ ஒரு கொடூரமான ஏமாற்றமாக மாறுகின்றது. முணுமுணுப்பவர்கள் பொறாமைப்படுகிறார்கள்; ஏனென்றால் தகுதியற்றவர்களுக்கு இறைவன் தாராளமாக இருக்கின்றார். அவரது தாராள மனப்பான்மை, கணிக்க முடியாத தவறான சிந்தனை அல்ல, அவரின் கருணையுள்ள சுதந்திரத்தின் வெளிப்பாடாகும். அதே நேரத்தில் முணுமுணுப்பவர்களின் முறையீடுகள் அவர்களின் அன்பற்ற தன்மையின் வெளிப்பாடாகும். கடவுளின் நீதி துரதிஷ்ட வசமானவர்களுக்கு இரக்கம் அளிக்கிறது; பெருமையடித்துக் கொள்ளும் தகுதியுடைவர்களை நிராகரிக்கிறது (மத் 8,11-12). இச்செயல் மீட்பளிக்கும் கடவுளின் நீதி மற்றும் அதிகாரத்தோடு உள்ள அவரது சுதந்திரத்தை எடுத்துக் கூறும் பவுலின் போதனையை நினைவூட்டுகிறது (உரோ 9,14-18). கடவுளை தம் கைப்பாவை என்று சரியாக கணக்கிட நினைப்பவர்கள் ஆச்சரியப்படுகிறார்கள்.

1 2 3 4 1,758