Arulvakku

16.10.2019 — Love precedes Law

Posted under Reflections on October 15th, 2019 by

28th Week in Ord. Time, Wednesday – 16thOctober 2019 — Gospel: Lk 11,42-46

Love precedes Law

Jesus grieves over the Pharisees for their tithing practices. Tithing was commanded in the law (Lev 27,30; Deu 14,22). It was meant to be a joyful offering, but the inclusion of all stalks of garden herbs made a burdensome mockery. Jesus specifies two herbs, mint and rue, an evergreen aromatic plant used for seasoning, which were specifically exempt from being tithed in Mishnah. Requesting to pay tithes for minutiae brought public recognition and self-satisfaction for the Pharisees. Their excessive scrupulosity causes them to neglect what really matters: justice and love of God. These two activities echo Mic 6,8, “to do justice” and Lk 10,27 that recall Jesus’ summary of the law, “love the Lord”. Neither loving God nor doing justice can be limited to ten percent but requires one’s heart, soul, strength, and mind. Jesus does not dismiss the commitment to render a portion of one’s possessions back to God, but one cannot replace the other. Without justice and love, their quest for honour and recognition is groundless. 

பரிசேயர்களின் தசமபாகம் செயல்களுக்காக இயேசு வருத்தப்படுகின்றார். பத்தில் ஒரு பாகம் செலுத்துவது கட்டளையாகவே சட்டத்தில் (லேவி 27,30; இணை 14,22) குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இவ்வாறு செலுத்துதல் மகிழ்ச்சியான செயலாக இருக்க வேண்டும். மாறாக, எல்லா கீரைச் செடிகள் மூலிகைகளுக்கும் தசமபாகம் செலுத்துவது ஒரு கேலிக்கூத்தாக அமைந்து விடுகிறது. இயேசு புதினா மற்றும் கறியிலை ஆகிய சுவையூட்டலுக்குப் பயன்படுத்தப்படும் நறுமணச் செடிகளுக்கு கட்ட வேண்டிய தசமபாகம் பற்றி குறிப்பிடுகின்றார். சட்டங்களின் விரிவாக்க நூலான மிஷ்னாவில் இவற்றிக்கு விலக்கு அளிக்கப்பட்டுள்ளது. சிறு சிறு காரியங்களுக்கு தசமபாகம் செலுத்தக் கோருவது பரிசேயர்களுக்கு பொது அங்கீகாரத்தையும் சுய திருப்தியையும் அளித்தது. எனவே சிறிய காரியங்களில் அக்கறை செலுத்தி முக்கியமானவற்றை அவர்கள் புறக்கணித்தனர், அதாவது நீதி மற்றும் கடவுளின் அன்பு. இந்த இரண்டு செயல்களும் மீக்கா 6,8 மற்றும் லூக்கா 10,27ல் எதிரொலிக்கின்றன. கடவுளை நேசிப்பதும் நீதியைச் செயல்படுத்துவதும் பத்து சதவிகிதமாக வரையறுக்கப்படவில்லை; ஆனால் ஒருவரின் முழுமையான ஈடுபாட்டை, அதாவது இதயம், ஆன்மா, வலிமை, மற்றும் மனம் இவற்றை உள்ளடக்கியது. ஒருவரின் உடைமைகளில் பத்தில் ஒரு பகுதியை கடவுளிடம் திருப்பித் தரும் கட்டளையை இயேசு நிராகரிக்கவில்லை. ஆனால் தசமபாகத்திற்காக நீதியையும் அன்பையும் முன்னுரிமை படுத்தாமல் விட்டுவிடக் கூடாது. நீதி மற்றும் அன்பு இல்லாமல் பரிசேயர்கள் தங்களின் மரியாதை மற்றும் அங்கீகாரத்தை தேடுவது ஆதாரமற்றது.

15.10.2019 — Giving over Observing

Posted under Reflections on October 14th, 2019 by

28th Week in Ord. Time, Tuesday – 15th October 2019 — Gospel: Lk 11,37-41

Giving over Observing

It surprises that Jesus accepted the Pharisee’s dinner invitation. For we know, the Pharisees have always disagreed many of the things that He was saying and doing. In this situation of hospitality, Jesus is no comfortable guest, for he was carefully observed to see if he met all the requirements of the law. His failure to wash before dinner causes his host to be amazed. The ceremonial washing of hands was well grounded in Jewish scripture and tradition (Gen 18,4; Judg 19,21; Mk 7,1-9), although the biblical mandate applied only to priests (Ex 30,19-21; 40,12). The Pharisees had extended this tradition to all persons, not just priests, and as a preparation for eating all food, not just holy offerings. In this situation He targets their practices that offend against deeper moral values, such as justice and charity, greed and wickedness. Cleansing of material objects such as cups and dishes best serve as occasions to demonstrate the Father’s priority of giving over observing.

பரிசேயரின் விருந்திற்கான அழைப்பை இயேசு ஏற்றுக் கொண்டது சற்று ஆச்சரியமாக உள்ளது. பல விடயங்களில் பரிசேயர்கள் அவர் சொல்வதையும் செய்வதையும் எப்போதும் ஏற்றுக் கொள்ளவில்லை என்பது நமக்குத் தெரிந்ததே. விருந்தோம்பலைப் பெறும் இச்சூழ்நிலையில், இயேசு ஏற்றுக் கொள்ளப்பட்ட விருந்தினர் அல்ல; ஏனென்றால் அவர் சட்டத்தின் அனைத்து தேவைகளையும் கடைபிடிக்கிறாரா என்று கவனமாக அவர்கள் உற்று நோக்கினர். விருந்திற்கு முன் அவர் கைகழுவத் தவறியது விருந்தளிப்பவரை வியப்பில் ஆழ்த்தியது. யூத மறையிலும் பாரம்பரியத்திலும் கைகழுவும் சடங்குகள் நல்ல அடித்தளத்தைக் கொண்டிருக்கின்றன (தொநூ 18,4; நீதிதலை 19,21; மாற் 7,1-9). இருப்பினும் இவ்விவிலிய கட்;டளை குருக்களுக்கு மட்டுமே பொருந்தும் (விப 30,19-21; 40,12). பரிசேயர்கள் இந்த பாரம்பரியத்தை குருக்களுக்கு மட்டுமல்ல, எல்லோருக்கும் என்றும்; அர்ப்பணிக்கப்பட்ட உணவிற்கு மட்டுமல்ல, எல்லா உணவு உண்பதற்கு முன் தயாரிப்பாகவும் இச்சடங்கை விரிவிபடுத்தியிருந்தனர். இந்த சூழ்நிலையில் ஆழ்ந்த அறநெறி விழுமியங்களுக்கு எதிராக, அதாவது நீதி மற்றும் தர்மம், பேராசை மற்றும் கெட்ட எண்ணம் போன்ற புண்படுத்தும் அவர்களின் செயல்முறைகளை அவர் சாடுகின்றார். வெளிப்புறத்தில் சுத்தப்படுத்தப்படும் கோப்பைகள் மற்றும் பாத்திரங்களை இச்சந்தர்ப்பங்களில் பயன்படுத்தி, சட்டங்களை நுணுக்கமாக கடைபிடிப்பதை விட, தர்மம் செய்வதே இறைத்தந்தையின் முன்னுரிமை என்று அழுத்தமாக நிரூபிக்கின்றார்.

1 2 3 4 1,784