Arulvakku

19.02.2019 — Little with His presence is enough

Posted under Reflections on February 18th, 2019 by

*6th Week in Ord. Time, Tuesday – 19th February 2019 — Gospel: Mark 8,14-21*
*Little with His presence is enough *
Knowing his disciples are still confused, Jesus continues to teach by asking them a series of questions, each of which in some way refers back to his feedings of the Jews and the Gentiles. In both of the feeding accounts, there was an inadequate amount of bread and a great need to feed a large crowd. Yet, on both occasions the presence of Jesus enabled the disciples to feed the crowds to satisfaction with plenty of left over. How, then, can the disciples imagine that their one loaf of bread could not supply their needs when Jesus is with them? The fact that the disciples had distributed bread at each feeding makes their lack of understanding inexcusable. Like the Pharisees, their hearts have become hardened and they have closed their eyes and ears to who Jesus is and what he is able to do. Jesus rebukes them for their hard heartedness. If they had twelve baskets of fragments left when feeding the Jewish crowd and seven large baskets left when feeding the Gentiles, then surely they must understand that the little they have is more than enough in his presence.
சீடர்களின் குழப்பங்களை நன்கு அறிந்து கொண்ட இயேசு அவர்களிடம் தொடர்ச்சியான கேள்விகளைக் கேட்டு தொடர்ந்து போதிக்கிறார். இக்கேள்விகளில் யூதர்களுக்கும் பிறஇனத்தாருக்கும் அற்புதமாய் உணவளித்த நிகழ்வினை மீண்டும் நினைவுபடுத்துகின்றார். இவ்விரண்டு நிகழ்வுகளிலும், போதிய அளவு அப்பம் இல்லாத நிலையில் ஒரு பெரிய கூட்டத்திற்கே உணவளிக்க வேண்டிய அவசியம் ஏற்பட்டது. அதே போன்று இயேசுவின் உடனிருப்பு சீடர்களை உற்சாகப்படுத்தி கூடியிருந்த மக்கள் கூட்டத்திற்கு நிறைவாய் உணவளிக்கவும் மிகுதியானதை சேர்த்துவைக்கவும் தூண்டியது. இவற்றை இயேசுவுடன் இருந்து அனுபவித்த சீடர்கள், எப்படி ஒரு துண்டு அப்பத்திலிருந்து எல்லாருக்கும் நிறைவாக உண்ணக் கொடுக்க முடியும் என்று சந்தேகப்படலாம்? அப்பங்களைப் பகிர்ந்தளிக்கும் ஒவ்வொரு நிகழ்விலும் சீடர்களே மக்களுக்கு நேரடியாக விநியோகித்திருந்தும் அவர்களின் புரிந்துகொள்ள முடியாத தன்மை அவமதிப்புக்கு காரணமாகிறது. பரிசேயர்களைப் போல, சீடர்களின் இதயமும் கடினமாகி விட்டது. அதனால், இயேசு யார்? எவ்வளவு சக்தி வாய்ந்தவர்? என்பதை உணர்ந்து கொள்ளமுடியாமல் தங்களுடைய கண்களையும் காதுகளையும் மூடிக்கொண்டார்கள். எனவே, அவர்களின் கடினமனதுக்காக இயேசு அவர்களைக் கடிந்து கொள்கிறார். யூதர்களுக்கு உணவளித்ததில் பன்னிரெண்டு கூடைகளும், பிறஇனத்தவர்க்கு உணவளித்ததில் ஏழு கூடைகளும் மிகுதியாய் பெற்றதில் அவர்கள் புரிந்து கொள்ள வேண்டியது ஒன்று தான்: எவ்வளவு மிகச்சிறிய அளவில் தம்மிடம் இருந்தாலும் இயேசுவின் பிரசன்னம் மட்டுமே போதும் அவற்றை இன்னும் மிகுதியாக்க என்பதே.

18.02.2019 — Arguments that refuse visible signs

Posted under Reflections on February 17th, 2019 by

*6th Week in Ord. Time, Monday – 18th February 2019 — Gospel: Mark 8,11-13*
*Arguments that refuse visible signs*
This narration is placed between Jesus disembarking and continuing his journey across the sea. Here Jesus is confronted again by a group of Pharisees whose objective is not to discuss but to “argue with him”. They seek from him a validating “sign from heaven” to prove his authority to speak on behalf of God. Although asking for a sign is not necessarily an evil thing (Is 7,10-12), most requests for a sign in the Bible are interpreted as tempting God or putting God to the test as here. Again like the generation of Israelites who journeyed in the wilderness but rebelled against God by refusing to believe in him despite all the signs he worked among them (Num 14,11); so too this generation refuses to put their faith in Jesus Christ, the Son of God. To those whose eyes and ears are closed and whose heart is hardened, nothing can function as a sign, even though the blind now see, the lame walk, lepers are cleansed, the deaf hear, and the dead are raised.
இப்பகுதி இயேசு படகிலிருந்து இறங்கிய பின்னும் மீண்டும் படகில் ஏறி அவரது பயணத்தைத் தொடரும் முன்பும் நடந்த இடைப்பட்ட நிகழ்வாகும். இங்கு இயேசு பரிசேயர்களால் மீண்டும் எதிர்க்கப்படுகிறார், அவர்களுடைய தெளிவான குறிக்கோள் விவாதிக்க அல்ல, மாறாக அவருடன் வாதாடவே. எனவே அவர் கடவுளுடைய அதிகாரத்தோடு பேசுவதை நிரூபிக்க அவர்கள் வானத்திலிருந்து அடையாளம் கேட்கிறார்கள். அடையாளங்களைக் கேட்பது தவறான காரியம் அல்ல, ஆனால் விவிலியத்தில் கேட்கப்படும் அடையளாங்கள் எல்லாம் கடவுளை சோதிப்பதாகவும் அல்லது கவர்ச்சியூட்டுவதாகவும் அமைந்துள்ளது. பாலைவனத்தில் பயணித்த இஸ்ரயேல் மக்கள் கடவுளின் எண்ணற்ற செயல்களை கண்டு நம்ப மறுத்ததும் வணங்கா கழுத்தினராய் இருந்ததும் போல, இம்மக்களும் இறைமகன் இயேசுவின் மேல் நம்பிக்கை வைக்க மறுக்கின்றனர். இம்மக்கள் கண்முன்பாகவே நிகழும் அற்புதங்களான பார்வையற்றோர் பார்ப்பதும், முடவர் நடப்பதும், தொழுநோயாளர் நலம் பெறுவதும், காதுகேளாதோர் கேட்பதும், இறந்தவர் உயிர்பெற்றெழுவதும் போன்ற அடையாளச் செயல்களை ஏற்க மறுப்போர் கண்ணிருந்தும் குருடராவர், காதிருந்தும் செவிடராவர்.

1 2 3 4 5 1,667