Arulvakku

13.03.2019 — Be attuned to respond

Posted under Reflections on March 12th, 2019 by

*1st week in Lent, Wednesday – 13th March 2019 — Gospel: Lk 11,29-32*
*Be attuned to Respond *
To those demanding a sign from Jesus, he refuses to work any sign concretely, except to quote from the Scriptures. Prophet Jonah was a sign to the people of Nineveh because he preached God’s word to them, in the same way, Jesus is a sign to the present generation because he proclaims the Word of God to them. Likewise, the Queen of Sheba travelled to King Solomon to hear God’s wisdom spoken from him. The people of Nineveh responded with repentance to the word spoken by Jonah (Jonah 3,5), and the queen responded with praise to the God of Israel for the wisdom spoken through Solomon (1 Kings 10,9). These Gentiles responded so favourably to Jonah and Solomon; they show themselves more receptive to God’s revelation than the present generation of Israelites. Jesus is ‘doubly greater’ – greater than Jonah and Solomon; that means he is the greatest, because he is God’s Word made flesh and is also a personification of God’s wisdom. Therefore the crowd should certainly respond to the Word and Wisdom of God spoken in and through Jesus, his son by their whole-hearted acceptance and through repentance.
இயேசுவிடம் உரிமையோடு செயல்முறை அடையாளத்தைக் கேட்கிறவர்களுக்கு மறுப்பு தெரிவித்ததோடு, இறைவார்த்தையில் உள்ள அடையாளங்களையே மேற்கோள்காட்டுகின்றார். இறைவாக்கினர் யோனா நினிவே மக்களுக்கு இறைவார்த்தையை போதித்து அடையாளமாய்த் திகழ்ந்தார்; அவ்வாறே, இயேசுவும் இக்கால சந்ததியினருக்கு இறைவார்த்தையை அறிவித்து அடையாளமாகத் திகழ்கிறார். அதே போன்று, அரசன் சாலமோனின் இறைஞானத்தைக் கேட்டறிய தென்னாட்டு அரசி சேபா உலகின் கடைக்கோடியிலிருந்து வந்தார். அடையாளங்களை அறிந்து கொண்டவர்களின் பதில்மொழியே சிறப்பானது. நினிவே நகர மக்கள் யோனாவின் இறைவாக்கிற்கு பதில்மொழியாக மனமாறினார்கள்; மற்றும் சாலமோனின் ஞானத்திற்காக இஸ்ரயேலின் கடவுளைப் போற்றும் பதிலை அரசி தந்தார். இந்த பிறஇனத்தவர்களின் பதில்மொழி யோனாவிற்கும் சாலமோனுக்கும் சாதகமாய் அமைந்திருந்தது. இன்றைய இஸ்ரயேலின் தலைமுறையினரைவிட இம்மக்கள் இறைவெளிப்பாட்டினை முழுமையாக ஏற்றுக் கொண்டார்கள். இயேசு இருமடங்கு பெரியவர் – யோனா மற்றும் சாலமோனைவிடப் பெரியவர். அவர் மிகப்பெரியவர், காரணம் அவர் வார்த்தை மனுவுருமான இறைவன், மற்றும் இறைஞானத்தின் இருப்பிடம். எனவே, மக்கள் இறைவனின் வார்த்தையும் ஞானமும் வெளிப்படும் இயேசுவிற்கு கட்டாயம் பதிலளிக்க வேண்டும். அவரை முழுஇதயத்தோடு ஏற்றுக்கொண்டு, மனந்திரும்புதலால் நிச்சயமாய் பிரதிபலிக்கவும் வேண்டும்.

12.03.2019 — God’s Kingdom anticipated in Prayer

Posted under Reflections on March 11th, 2019 by

*1st week in Lent, Tuesday – 12th March 2019 — Gospel: Mt 6,7-15*
*God’s Kingdom anticipated in Prayer *
The Lord’s Prayer describes the inner attitudes that motivate the true disciple. Jesus prefaces this prayer with the remark that the ‘Father knows what we need before we ask’. Jesus then demonstrates his intrinsic desire to share his personal relationship with God as Father. It is a prayer that comes from the heart of Jesus that is thoroughly Jewish. This prayer of Jesus highlights the prayer of praise, contrition and petition. It contains seven petitions: the first three focus on God’s holy Name, His Kingdom and his Will (vv.9,10) which indicate the acceptance of the primacy of God in our life. The next four ask God to help us with our human needs for sustenance (physical and spiritual), forgiveness (received and given), strength in the face of temptations (within and without) and protection from evil (vv.11-13). Once again Jesus emphasizes here as always on God’s kingdom and his entire prayer anticipates its coming here on earth. We pray that God will bring about the fullness of the kingdom in the future, while we ever live in the present in accord with the vision of God’s reign among us. The expectation of future fullness leads to present ethical requirements. While we hope for the future kingdom, we pray for the practical and urgent needs we find as we live in a world not yet fully conformed to God’s will.
உண்மை சீடனை ஊக்குவிக்கும் உள்ளுணர்வுகளை “ஆண்டவரை நோக்கிய செபம்” விவரிக்கின்றது. “நாம் கேட்கும் முன் நமக்குத் தேவையானதை இறைத்தந்தை அறிந்திருக்கிறார்” என்ற முன்னுரையோடு இயேசு இச்செபத்தைத் தொடங்குகின்றார். தொடர்ந்து தந்தை இறைவனோடு தனிப்பட்ட உறவைப் பகிர்ந்து கொள்வதற்கான அவரது உள்ளார்ந்த விருப்பத்தை வெளிப்படுத்துகின்றார். இச்செபம் இயேசுவின் இதயத்திலிருந்து வந்தாலும் முற்றிலும் யூதப் பின்னணியைக் கொண்டதாகும். இயேசுவின் இச்செபம் புகழ், மனவருத்தம், விண்ணப்பம் ஆகிய சிறப்பு அம்சங்களை உட்கொண்டுள்ளது. இதில் ஏழு விண்ணப்பங்கள் உள்ளன: முதல் மூன்று இறைவனின் தூய நாமத்தையும், இறையாட்சியையும், அவரது திருவுளத்தையும் குறிக்கின்றன. இதன் வழியாக நம் வாழ்க்கையில் இறைவனை முதன்மையாக ஏற்றுக் கொள்வதை சுட்டிக் காட்டுகின்றது. மற்ற நான்கும் மனிதத் தேவைகளுக்காக (உடல் மற்றும் ஆன்மீகம்), பாவ மன்னிப்புக்காக (பெறுதல் மற்றும் கொடுத்தல்), சோதனைகளை எதிர்கொள்ள வேண்டிய சக்திக்காக (உள்ளே மற்றும் வெளியே), மற்றும் தீமையிலிருந்து பாதுகாக்க இறைவனின் உதவியை கோருவதாகும். எப்பொழுதும் இறையாட்சியை வலியுறுத்தும் இயேசு மீண்டும் இச்செபத்தின் வழியாக இறையாட்சியை இவ்வுலகில் நனவாக எதிர்நோக்குகின்றார். இறைவனின் இறையரசுக் கனவை இவ்வுலக வாழ்வில் ஒவ்வொரு நாளும் வாழ்கின்ற அதே வேளையில், நாம் எதிர்நோக்கி இருக்கும் இறையாட்சியின் முழுமையை நம் செபத்தின் வழியே இறைவன் கொண்டு வருவார் என்ற நம்பிக்கை வெளிப்படுகிறது. வருங்கால முழுமையின் எதிர்பார்ப்பு இன்றைய அறநெறி வாழ்வையும் முன்வைக்கின்றது. நாம் எதிர்கால இறையாட்சியை நம்பியிருந்தாலும், இறைவனின் முழுமையான திருவுளத்திற்கு இவ்வுலகம் இன்னும் ஆட்கொள்ளப்படாத சூழலில் நாம் வாழ்வதால் நம்முடைய நடைமுறை மற்றும் அவசர தேவைக்களுக்காக செபிக்க வேண்டியிருக்கிறது.

1 3 4 5 6 7 1,680